Yaşamak Son Hızla
eski mahalle, hayat, heybeliada 28 Temmuz 2010 Çarşamba 2 yorumHareketli haftalar geçiriyorum, şimdiki zamandan geçmişe doğru bir kronolojik düzenleme yapalım. Dün eski oturduğumuz mahalleye gittik kardeşimle, yaklaşık 8-9 yıl oldu orayı görmeyeli, sanırım geçirdiğimiz en güzel çocukluk dönemi bu sokaklardaydı. Yeni aldığım Jabulani'nin küçük kardeşi futbol topumla gitmiştik, biraz gezdikten sonra her zaman maç yaptığımız alana geldik, bomboştu. Yusuf'la top oynamaya başladık derken birden mahallenin eski iyi top oynayanlarından ufaklık Mehmet'i geldi arkamızdan. "Ooo eski topçular sahaya çıkmış" deyince dönüp yüzüne baktım birden. İsmini hatırlayamadım ama yüzünü çok iyi hatırlıyordum. Kalite bir futbol oynardı, birazdan yapacağımız maç sonrası futbolunun eski kalitesinin sürdüğünü de bana kanıtlayacaktı. Biraz muhabbet ettikten sonra Mehmet topla adamları da maç yapalım dedim. 5 dakika da maç kadrosu hazır olmuştu, eskilerden sadece iki kişiyi görebildim o büyük kadroda, eskilerin çoğu memlekette ve işteydi. Görebildiklerimden ufaklıkların şahı afacan Emrah da büyümüş artık ağırbaşlı biri olmuş. Güzel de top oynuyor. 3-1 yendik maç sonunda, iki de golüm var. Yusuf biraz daha "koşsaydı", ki koş koş diye maç içinde defalarca söyledim, o skor çok daha farklı olabilirdi. Adam sanki top oynamaya değil tatil yapmaya gelmiş. Bir de maç bitiminde demiyor mu "ben ayağıma top beklerim" diye. Deli oldum, bensiz oynayacağı maçlarda top ayağına değmez bu şekilde.






